“Nikt nie twierdzi, że wszyscy jesteśmy tacy sami i nawet najbardziej pozbawionym możliwości komunikacji udaje się zakomunikować wszystkim, którzy zechcą poświęcić trochę uwagi ich pozalingwistycznej ekspresji, że istnieje wiele rozmaitych hierarchii, upodobań, zależności, osobliwości i przypadłości, mniej lub bardziej pożądanych.”

Jean Vanier

ADHD
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ang. Attention-deficit/hyperactivity disorder, ADHD), znany również jako zespół hiperkinetyczny (ang. Hyper kinetic syndrome, HKS), postrzegany jest jako zaburzenie neurorozwojowe wpływające niekorzystnie na zdolność utrzymywania uwagi oraz kontrolowania swoich odruchów z obecnym silnym stanem pobudzenia wewnętrznego.
Zazwyczaj ADHD diagnozowane jest w wieku szkolnym, ale objawy są często widoczne już wcześniej. Na ADHD mogą też cierpieć nastolatki i dorośli.

ADD
ADD to zaburzenia psychiczne polegające na różnych problemach z koncentracją uwagi. Jednostka ta występuje przede wszystkim u dzieci, ale dorośli także mogą mieć z nią problem. Osoba z ADD może przez swoje zaburzenia doświadczać wielu trudności, m.in. w życiu rodzinnym czy zawodowym.Zaburzenia koncentracji uwagi ,nawet jeżeli rozpoznawane są dopiero w dorosłym wieku – rozpoczynają się dużo wcześniej. ADD początek ma tak naprawdę w wieku dziecięcym, ale problem utrzymuje się także w trakcie dorosłego życia i nie jest tak, że po ukończeniu 18. roku życia dziecięce zaburzenia koncentracji przemijają. Wtedy dziecięcy ADD przechodzi po prostu w ADD dorosłych.
Opóźnienia w rozpoznawaniu zaburzenia mogą wynikać chociażby z tego, że ADD nie ma tak wyrazistych objawów, jak ADHD (w którym występuje, zwracająca zwykle znaczną uwagę, nadaktywność) – to właśnie dlatego czasami diagnoza zaburzeń koncentracji uwagi stawiana bywa dopiero u dorosłych.

Autyzm
Autyzm to zaburzenie rozwojowe, które jest coraz częściej diagnozowane u dzieci. Zaniepokojeni rodzice często zgłaszają się do lekarza lub psychologa, ponieważ widzą niepokojące sygnały w rozwoju ich dziecka – często jest to brak rozwoju mowy, brak reakcji na prośby czy polecenia, niechęć do nawiązywania kontaktów z innymi dziećmi, zachowania agresywne lub autoagresywne. Zachowania te rodzice obserwują zwykle pomiędzy 2 a 5 rokiem życia dziecka. Autyzm to zaburzenie niezwykle zróżnicowane. Z pewnością nie ma dwojga takich samym dzieci dotkniętych autyzmem. Zaburzenia te mają zróżnicowany charakter, zarówno na płaszczyźnie funkcjonowania intelektualnego, społecznego, jak i komunikacji z otoczeniem. Amerykańska Klasyfikacja Diagnostyczna DSM-V w roku 2013 wprowadziła ujednolicenie dla wszystkich wcześniejszych zaburzeń nadając im wspólną
nazwę: zaburzenia ze spektrum autyzmu.

Asperger
Zespół Aspergera jest od kilku lat nazwą, której bardzo często używa się potocznie do określania dzieci z różnymi trudnymi zachowaniami. Nierzadko takie „diagnozy” stawiane są na wyrost i w oparciu jedynie o zbyt ograniczone dane. Zachowania typowe dla zespołu Aspergera ujawniają się najczęściej, kiedy dziecko rozpoczyna edukację szkolną (oczywiście jest też możliwe zdiagnozowanie dziecka wcześniej), jednak równie często diagnostykę rozpoczyna się dopiero w wieku młodzieżowym, jak i w dorosłości.
To, co może naprowadzić na myśl o diagnozie w tym kierunku, to często bardzo wybiórcze i intensywne zainteresowania jedną lub kilkoma dziedzinami – np. dziecko zna na pamięć rozkład autobusów w swoim mieście, topografię ulic, dokładne nazwy typów autobusów, etc. Zainteresowanie to jest niezwykle silne, może ono się zmieniać – dziecko interesujące się mocno dinozaurami, może za kilka miesięcy zacząć bardzo dokładnie zagłębiać tematykę np. piłki nożnej. W dorosłym życiu niekiedy zdarza się takie silne fascynacje przełożyć na pracę, ale niestety, nie jest tak zawsze. Bywa , że osoby dorosłe z zespołem Aspergera nie są w stanie dłużej utrzymać płatnego zajęcia, ze względu na szereg innych deficytów (np. w sferze społecznej).

Terapia
W oparciu o nasze doświadczenie i wiedzę oferujemy również terapię indywidualną jak i zespołową dla dzieci i młodzieży z wyżej wymienionymi zaburzeniami w profesjonalnych, specjalnie przygotowanych salach przy uzyciu właściwych środków dydaktycznych. Terapia oznacza przewrócenie człowiekowi pełnej sprawności lub poprawienia jakości życia codziennego. Jest procesem wychowawczym z zaplanowanymi celami, uwzględniającymi wiedzę teoretyczną i działanie skierowane na osobę niepełnosprawną w celu usprawniania zaburzonych funkcji rozwojowych i intelektualnych.
Głównym celem oddziaływań terapeutycznych jest stymulowanie tych właściwości intelektualnych i osobowościowych dziecka, które umożliwiają mu pełne uczestnictwo w codziennym życiu. Istotne jest więc stawianie na atuty, mocne strony dziecka lub nastolatka oraz szukanie tego, co w nim jest najlepsze. W trakcie terapii indywidualnej terapeuta może w indywidualny sposób pracować z dzieckiem nad poprawą, zastępowaniem lub kompensowaniem jego braków, gdyż często pozostaje on na niższym poziomie rozwoju poznawczego w stosunku do swoich rówieśników. Jest to proces dydaktyczno – wychowawczo – terapeutyczny z zaplanowanymi celami dostosowanymi indywidualnie dla każdego dziecka lub nastolatka ze względu na ogromną różnorodność zaburzeń. Są to między innymi: zaburzenia rozwoju mowy, deficyty w zakresie sprawności analizatora wzrokowego i słuchowego, zaburzenia lateralizacji, sprawności motorycznej i manualnej, zaburzenia emocjonalne oraz wad postawy.

W zależności od orzeczenia o potrzebie i rodzaju kształcenia oferujemy szerokie spektrum form terapii indywidualnej jak zespołowej takie jak:
• Ćwiczenia sprawności ruchowej oraz koordynacji wzrokowo–ruchowej
• Ćwiczenia manualne i grafomotoryczne
• Ćwiczenia rozwijające umiejętność logicznego myślenia
• Ćwiczenia doskonalące spostrzegawczość i koncentrację uwagi
• Ćwiczenia percepcji słuchowej oraz rozwijanie funkcji językowych
• Ćwiczenia rozwijające mowę, myślenie i wzbogacające słownik
• Ćwiczenia pamięci ruchowej
• Ćwiczenia usprawniające pamięć i percepcję wzrokową
• Trening umiejętności społecznych i osobistych
• Muzykoterapia poprawiająca koncentrację, zdolność zapamiętywania
• Rozwijanie i doskonalenie mowy i innych systemów komunikowania

Ćwiczenia rozwijające koncentracje i kordynację ruchową po przez integrację sztuk (muzyka-plastyka).